Misschien had ik moeten springen toen ik het kon, toen jij gilde dat ik het moest doen. Die keer dat ik met beide benen boven de afgrond hing. Ik hoefde met mijn handen maar een klein zetje te geven en het bloed was langs mijn hoofd gedropen. Het had de stoep gevuld en mensen hadden gegild. Ze hadden emotie getoond, tranen laten rollen. Emmers gevuld en verder gegaan met leven. Dan waren we nu allang vergeten van het meisje dat in haar onderbroek uit het raam was gesprongen op de Oranje Nassaulaan 12i.